[Available Now] Download Ang Paghimakas editorial (Feb 2021 issue) in Bisaya: Maghiusa para batukan ug ibagsak ang pasistang rehimeng Duterte!

[Available Now] Download Ang Paghimakas editorial (Feb 2021 issue) in Bisaya: Maghiusa para batukan ug ibagsak ang pasistang rehimeng Duterte!

Click here to download pdf:

Ilusyon lamang ang tuig 2022.

Klaro ug tataw sa plano sa diktador nga aduna’y intensyon si Duterte nga magpabilin sa gahum pinaagi sa pag-instalar sa iyang kaugalingon o sa iyang hamok pinaagi sa usa ka piniling sumusunod. Gibuharan sa rehimeng US-Duterte nga dili lamang kini lobo nga nagbestida og karnero, apan ilalom sa panapton makita nato ang nadugta nga unod sa halas mananap. Napamatud-an nato nga dili lamang ang drugas nga fentanyl maoy nag hatag og lugway sa kinabuhi niya, apan lakip na diay ang iyang ambisyon sa gahum ug petisismo sa kasundaluhan ug kapulisan. Napakita mata’g karon ug unya nga linghod ang panahon para palagputon siya sa puwesto.

Ang Covid-19 nga pandemya labi nga nagpahuyang sa ilang gipanghambug nga tao nga isug ug wala’y kahadlok. Wala’y laing binuhatan ang giingon nga lider nga kanunay maglihok ug abtik  kundili paglangay-langay, kapasagaran, misimpormasyon ug mas tataw nga pagyukbo sa mga kagustuhan sa iyang imperyalista nga mga agalon. Langay, kuyanap nga pangilkil ug kulang nga mga ayuda, mao kini ang tubag ni Duterte sa pandemya. Ang ayuda nikabat ngadto sa Php 654 bilyon ug pipila pa ka bilyones ang gibubo sa panudlanan batok sa pandemya. Bisan unta gamiton alang sa pagpa-menus sa epekto sa maong sakit, nahimo kining gatasan alang sa mga pulitiko, gidisenyo alang sa paghatag og pahalipay sa mga kaalyado ni Duterte.

Haskang gamaya, ug haskang dugaya mao kini ang tubag sa atong gobyerno sa pandemya. Kini niresulta sa usa sa pinakataas nga talaan sa kaso sa South-east Asia ug ang pinakamalanatong lockdown sa tibuok kalibutan. Gipanlantawan nga ang Pilipinas maoy pinakatapusang maka-rekober sa Asia-Pacific region. Matod sa Moody’s Analytics, usa ka pundok sa mga maalamon sa ekonomiya, gitan-aw nila nga sa tumoy’ng bahin pa sa tuig 2022 makabangon balik ang atong ekonomiya kumpara sa atong mga kasilinganang nasud nga hingpit maka-rekober karong tuiga. Kini naglakip sa nasud Indonesia nga nakatala sa pinakadaghang kaso sa COVID-19 dinhi sa Asya. Ang atong ekonomiya nikuyos og 9.5% nga maoy kinatas-ang narekord sa atong kasaysayan. Ang maong kapasagaran sa mga tigdala sa rinda sa panggamhanan nakamugna sa kinapaitan nga krisis pang-ekonomiya sukad pa sa Ikaduhang Gubat Kalibutanhon.

Unsa’y epekto niini sa yanong Pilipino? Ang ihap sa gigutom nga Pilipino nisakay sa kinatas-ang natala (1 sa 3 ka banay) ug minilyon na karon ang anaa sa kakabus. 8.5 milion nga mga Pilipino ang wala’y panginabuhian, ug padayon nga nagkalisud ang pagpangita og trabaho. Pipila ka mga mamumuo ang gimanduan nga duha ka semana lamang ilang trabaho sulod sa usa ka buwan, pasabot tunga ang ilang madawat nga suhulan sa hinapos. Ang uban nawagtangan gayud og pangita. Apan ang presyo sa mga paliliton nagpadayun sa pagsaka, wala gihunong ang balayrunon sa kuryente, tubig ug uban pa ug padayong gikolekta sa tagsa-tagsa ka panimalay. Kining pait nga kahimtang, kapanaminan nato sa makalisang nga pagsaka sa bahandi sa napulo ka mga Pilipinong bilyonaryo sulod lamang sa tuig 2020.

Ang mga kundisyon nga dala sa pandemya nakapasamut sa kahimtang sa kabus nga pamilyang Pilipino hilabi na gayud ang mga mag-uuma sa kabanikanhan. Sa isla sa Negros lamang, gatusan ngadto sa libuan ang nalubog sa utang ug nag-antus sa tumang kagutom, apilan pa gayud ang mga kontra-kabus nga pamalakad sa lockdown. Libuan ka mga mag-uuma ang gihikawan sa ilang ayuda gikan sa kampanya batok sa pandemya nga gisagulan og kontra-insurhensiya nga adyenda ug pamulitika.

Gipasar sa Kongreso ang duha ka balaudnon nga ang tumong mao ang pagtubag sa pandemya, gitawag kini og Bayanihan 1 ug Bayanihan 2. Ang emergency powers nga gihatag ngadto kang Duterte mamahimong mudahili ngadto sa hingpit nga diktadura. Wala gihatagan og importansya sa mga nahisgutang balaudnon ang mass testing kon dinaghan nga pagsuta sa maong sakit, wala’y garantiya nga hatagan og proteksyon ang mga mamumuo bisan pa man aduna’y dakong risgo nga sila makakuha sa maong sakit. Samtang ang ubang nasud malampuson sa ilang pagbatok sa pandemya, ang nailhang mga pulong lamang ni Duterte limitado sa iyang militaristang pamaagi – lockdown. Wala’y padulngan, ug wala’y hinungdan.

Padayong gihamok ang rehimen sa kawalay saktong prayoridad. Gihatagan nila og gibug-aton ang ilang programa’ng Build, Build, Build sa pagtuo nga kini makapalagsik og balik sa atong ekonomiya nga nagtingkagol sa kalisud. Kini naghatag og sinyales nga mabalik na usab ang pangilkil, pagpatong og ganansiya hilabi na gayud sa mga kaalyado ni Duterte. Nakahatag usab og pasangil alang sa pagpangutang og binilyon. Tuod man, kining maong krisis sa panlawas naka-semento sa kabilin ning maong rehimen, nagsakang utang sa mga langyaw! Kini gipanglantawan nga muabot og 53% o sobra sa katunga sa kinatibuk-ang abot ning atong ekonomiya karon.

Kini nagpasabot, nga sa umaabot pang katuigan, binilyon sa atong mga buhis ang igahin aron bayaran ang atong utang imbes ipondo unta alang sa mga serbisyo sosyal sama sa panlawas ug edukasyon sa kabatan-unan. Kini magpataas sa atong pagyukbo, pagkakadena sa mga neo-liberal nga dikta sa atong mga agalong langyaw. Magpabiling imahinasyon na lamang ang pagkab-ot sa tinuod nga reporma sa agraryo ug nasudnong industriyalisasyon ubos ning maong sistema, ug ang atong nasud magpabiling tinubdan lamang sa mga hilaw nga materyales ug kusug-pamuo, ug magpabilin kitang dan-ukanan sa mga sobra nga produkto. Ug gali, isip pagtuman sa ilang mga saad sa ilang mga agalong langyaw, ila na gisugdan ang mga lakang sa pag-amyenda sa atong Batakang Balaud. Kataw-anan paminawon nga ang pasalig sa iyang mga papet sa Kongreso kay sama ra sa atong gikahadlukan. Buot nila nga mutuo kita nga ang bugtong tumong  mao lamang ang pagtugot sa hingpit nga pagpanag-iya sa mga langyaw, pagtangtang sa mga babag batuk sa mas grabeng pagpahimulos sa atong ekonomiya. Apan, wala’y makasulti kung unsa pa’y mahamal sa halas nga mananap kung maabli na kini. Klaro nga kini maghawan sa dalan aron lugwayan sa iyang termino isip katapusang halad sa ilang amo nga anaa sa ngilit-ngilit sa kamatayon, daw lumay para makalahutay ang masakiton.

Aron magpadayon ang kabuang, gikinahanglan og kamot nga asero, papason ang oposisyon, pahilumon ang mga nisupak. Taliwala sa pandemya, gipasar sa Kongreso ang Terror Law ni Duterte kon Balaudnon sa Pagpanghadlok. Wala na’y kalahian ang aktibista ug ang armadong manggugubat. Gibutang na gayud sa kasulatan ang dugay nang patakaran sa estado kabahin sa pagpahilum sa mga musupak pinaagi sa pagpabalhug sa prisohan pinaagi sa mga mugna-mugna nga kaso o pagpatay pinaagi sa tipik nga pasangil nga ang suspetsado kuno ‘nisukol’ o ang laing pasangil nga armado. Ang maong balaudnon aduna’y binulto nga pangahulugan sa gitawag og terorismo. Ubos niini, gikonsidera isip mga teroristang pundok ang mga legal demokratiko nga organisasyon sa katawhan sama sa mga mag-uuma, mga unyon ug uban pa, gibantug nila usab nga mga terorista ang mga nag-unang personahe ning maong mga pundok.

Gitratar isip mga buhat ug pulong kuno sa terorista ang mga panawagan sa katawhan alang sa yuta, makabuhing suhulan, libreng edukasyon, tawhanong katungod ug hustisya kun pagkamaki-angayon. Nahubaran sa gobyerno ang iyang kaugalingon pinaagi sa iyang pagtratar ning maong mga panawagan. Iyang gipakita nga patakaran diay gayud sa estado ang pagpang-angkon sa yuta, pagpahimulos sa pamuo, pagnegosyo sa mga serbisyo sosyal sama sa panlawas ug edukasyon, pagpanglapas sa tawhanong katungod ug sa kawad-on og hustisya. Ang katawhang nibarug ning maong mga panawagan ilang gitawag nga rebolusyonaryo kuno, mga kontra sa gobyerno, pero kung buot huna-hunaon dili matawag nga rebolusyonaryo ang maong mga panawagan.  Garantisdo unta kini sa katawhan, ang pagbantug isip ‘rebolusyonaryo’ ning maong mga panawagan mipakita nga ang tinuod na interes sa gobyerno dili ang sa katawhan, apan sa pipila lamang.

Bisan pa man wala’y Terror Law, ang pagpamatay ug pagpandakop kay nahimong ng patakaran sa gobyerno bisan sa nanglabay nga mga administrasyon. Kahinumduman nga ang Isla sa Negros nakatagamtam sa kabangis sa ‘Oplan Sauron’ nga nikalas sa kinabuhi sa di mumenos 20 ka mag-uuma ug pipila ka mga aktibista nga gipangdakop ubos sa mga tumo-tumo nga pasangil nga iligal nga paghupot og armas de fuego, ug aron maseguro nga kini sila magtingkagul sa prisohan gisagulan sa kapulisan og mga bomba kun pabuto. Pait huna-hunaon nga ang Isla sa Negros isip aduna’y dakong konsenstrasyon sa kabus, imbes ayuda ang ibubo, gipadaghan hinuon ang presensya sa armadong tropa sa gobyerno. Imbes mao’y hatagan sa pokus sa gobyerno aron pagsugpo sa kakabus, gikonsidera hinuon nila nga sentro sa mga kaaway sa gobyerno ang maong isla. Tinuod, nga ang dagunok sa gigutom nga tiyan kay kanyon alang sa pandungog sa gobyerno.

Aron mapahingpit ang paghari-hari sa kangitngit, ang gutom sa gubat ug kriminal nga si Secretary Delfin Lorenzana, nimando nga wala na’y bili ang LFS-DND Accord kung panagsabot tali sa League of Filipino Students ug sa Department of National Defense nga nagdumili sa operasyon militar ug sa kapulian sulod sa lain-laing eskwelahan sa University of the Philippines. Kini nagpasabot nga aduna’y intensyon ang estado sa pagsulod sa tunghaan aron sa pagbantay sa lihok sa mga estudyante, pagpandakop ug pagpamadlong sulod sa ilang gitawag nga sentro sa komunista nga pagpandani. Ang ilang pagsulod sa UP ug ang ilang pagabuhaton sa sulod, mamahimong sumbanan sa lain pa nilang mga operayson sulod sa lain-laing tunghaan sa tibuok nasud nga ang tumong mao ang pagpahilum sa mga progresibong elemento sa akademya gikan sa mga magtutudlo ug gikan sa han-ay sa mga estudyante. Ang ilang tinguha sa paghikaw sa katawhan sa ilang mga demokratikong katungod kay mas gipaklaro, wala man la’y delicadeza sa paglimud ug pagtawag niini og laing pangalan. Imbes ilang pakalmahon ang katawhan sa atong mga gikahadlukan, ila nuon gihatagan og dagway ang ilang kabangis, ila kitang gihatagan og dugang hinungdan aron batukan kini, ilang gipakita nga dili Anti-Terror Law kun Balaud kontra Kahadlok ang kining balaudnon, apan kini mao ang Balaud sa Pagpanghadlok ni Duterte.

Ang atong kaagi mao ang nagpadayong rebolusyon, wala kini nahunong sa Kawit, Cavite diin giwara-wara ni Aguinaldo ang atong bandera, ug labaw sa tanan wala kini nihunog sa kadalanan sa EDSA. sa kasaysayan sa atong nasud, ang bulan sa Pebrero pasidaan nga ang pagpalagpot  sa usa ka presidente, diktador pa man gali kay dili ilusyon kundili usa ka posibilidad nga anaa sa atong mga ugat isip katawhan. Nabuhat nato kas-a, ug wala’y rason ug wala’y babag nga dili ni nato mabuhat pag-usab. Dandansoy para sa diktador ang nagkagrabeng pasismo nga gipagarpar sa iyang mala-demonyong pundok, apan kini mao’y tingog sa trumpa nga nag-agni sa nagkalapad nga pundok sa katawhan nga ang bugtong tumong mao ang pagsupalpal sa mga hari-harianong ambisyon ni Duterte.

Ang halapad nga katawhang mag-uuma, mamumuo, kabus nga taga-dakbayan, kabatan-unan ug estudyante, mamumuo’ng kultural ug sibyaanan, ang akademya, mamumuo sa panlawas ug medical frontliners, ang simbahan, mga kasundaluhan, kapulisan ug mga anaa sa serbisyo sibil nga wala kauyon sa pamalakad, ug uban pang sektor sa katilingban nga kinahanglan mapukaw, ma-organisa ug mamobilisa sa ilang ginatus ug linibo aron ma-mugna ang pinaka-lapad nga nagkahiusang prente ug malunupan ang kadalanan pinaagi sa protesta. Mapataas ang kontra-pasista nga kalihukan pinaagi sa pagsalmot sa kontra-imperyalista nga kalihukan samtang gipalalom, gipa-ugat sa lagsik nga kontra-pyudal nga kalihukan.

Ang tinuod nga kausaban dili angay mahigot sa plano sa nagharing hut-ong. Ang tahas anaa sa katawhan aron sakmiton ang inisyatiba ug palagputon ang naluro nga si Duterte. Hinog na ang panahon ug nagkapaborable ang kundisyon aron supalpalon ang mga ambisyon sa nagpaka-aron ingnong diktador ug pildihon ang sayop nga pagtuo sa iyang pundok nga mala-demonyo.

Ilusyon lamang ang 2022, apan ang pagsukol maoy kamatuoran.

[Download Now] Ang Paghimakas (Feb 2021 issue) editorial in English: Unite to resist and oust the fascist Duterte regime!

[Download Now] Ang Paghimakas (Feb 2021 issue) editorial in English: Unite to resist and oust the fascist Duterte regime!

Click here to download pdf:

2022 is an illusion.

It is clear that in the dictator’s playbook, Duterte intends to rule beyond his term, be it himself installed or his specter through an appointed heir. The US-Duterte regime has revealed that it is not only a wolf in sheep’s clothing but a decaying carcass of the beast. Apart from fentanyl, its kept alive by its madman ambitions for power and a fetish for men in uniform. It has become clear time and again, that the time is ripe for him to go.

The COVID-19 pandemic has rendered the strongman, weak. The supposed man of action and political will is nothing but feet-dragging, ball-dropping, misinformation king and ever more pronounced is his kowtow to imperialist whims. Delayed, corruption-laden and inadequate relief packages characterized Duterte’s response to the pandemic. The relief package amounting to Php 654 Billion pesos and more billions are being poured into the war chest. Instead of being geared to curb and lessen the impact of the virus, this has become the cash cow of politicians, designed to line the pockets of Duterte’s allies. 

Government response to the pandemic is too little, too late. This resulted to one of the highest recorded cases in South-east Asia and the longest lockdown on record. It is said that the Philippines will be the last to recover in Asia-Pacific region. Moody’s Analytics peg recovery by the end of 2022 as compared to our neighbors which is seen to recover by the end of this year. This includes Indonesia which recorded the highest number of cases. Our country recorded the highest GDP contraction in the region, shrinking at 9.5%. The neglect of the policymakers has made this recession the worst economic crisis since the Second World War.

What does it mean for the ordinary Filipino? The number of hungry Filipinos increased to the highest on record (1 in 3 Filipino households), and millions are now at the brink of plunging into poverty. 8.5 Million Filipinos are now jobless and jobs continue to be scarce. Others are being told to report on a two-week basis, some are not lucky enough to have been asked to report again. Yet the prices of basic commodities continue to rise, payment for utilities are not deferred and are continually exacted from every Filipino household. Compare and contrast to ten Filipino billionaires who over the course of 2020 saw a rise in their net worth.

The conditions brought about by the pandemic has even made worse the plight of the poor families especially of peasants in the countryside. In the island of Negros alone, hundreds of thousands have plunged into hunger and debt, plus the anti-poor lockdown measures that were put in place. Thousands of farmers were deprived of their food and financial relief packages in an anti-pandemic campaign laden with counter-insurgency elements, on top of what is already a heavily politicized distribution.

And just as when the madman gets the hang of it, he is now hell-bent at using the country’s coffers as his personal war chest. Congress enacted two pandemic relief legislations, dubbed as Bayanihan 1 and Bayanihan 2. The emergency powers granted to Duterte has become a slippery slope to dictatorship. Mass testing is not given emphasis in the legislation, no protection for returning workers are put in place despite the health risk. While most countries have successfully flattened the curve, Duterte’s vocabulary is only limited to a militarist approach – lockdowns. Futile and ineffective.

Misprioritization continues to haunt this regime. The government’s flagship spending program of Build, Build, Build is given emphasis with the illusion to stimulate an economy in recession. It signals the resumption of kickbacks and commissions especially for Duterte’s political allies. A path to raking more billions in foreign debt is cleared. Indeed, the health crisis gave us one of this regime’s enduring legacy, a rising foreign debt. It is projected to reach 53% or more than half of our economic output.

This means that in the years to come, billions of our taxpayers’ money will go to paying our debt instead of other social services like health and education. This will lengthen our subservience to the neo-liberal dictates of foreign masters. National industrialization and genuine agrarian reform will forever be a utopia in the current framework, and Philippines will always be the source of cheap labor and resources and at the same time the dumping ground for surplus goods. In fact, to make good their promise to foreign masters, they have already set in motion moves to amend the 1987 Constitution. The guarantee peddled by his puppets in Congress is equally worrisome than our fears. They want us to believe that the sole aim is directed to amending the economic provisions which will allow full foreign ownership, removing the only safeguard against unhinged and unlimited economic plunder. But there is indeed no telling what the belly of the beast can devour once opened. Surely, this opening would allow Duterte’s men to insert term extension provisions as their final offering to their master at the brink of death, an elixir to the madman.

In order for his idiocy to continue and prosper, he has to wield an iron fist, wipe out opposition and silence dissent. In the midst of the pandemic, Congress railroaded Duterte’s Terror Law. The lines no longer exist between activists and armed combatants. It has finally put to paper the long-standing state policy of silencing dissent either by incarceration through trumped-up charges and worse, death through the usual ‘nanlaban’ or ‘armed’ storyline. The Act has an overarched, overboard definition of terrorism. Under this framework, legal democratic organizations such as farmer’s associations, labor unions and the like are deemed terrorist formations, tagging leading personalities as seditious.

The people’s genuine demands for land, decent wage, free education, human rights and justice are all made seditious, and an act of terrorism. The regime’s treatment to these calls make evident the state’s policy of land grabbing, labor exploitation, privatization of social services, human rights violations and injustice. They brand those who call for these demands as revolutionaries, enemies of the state, when in fact there is nothing revolutionary to these calls. These are the things ought to be guaranteed, the ‘revolutionary’ brand is suspect of a state representing only the interest of the few.

Even absent a Terror Law, killings and arrests have become an unofficial government policy even in the previous regimes. To recall, the island of Negros suffered the brunt of ‘Oplan Sauron’ which claimed the lives of 20 farmers and scores of legal activists arrested on trumped-up charges of illegal possession of firearms and just to ensure that they cannot walk free, they added explosives to the foray. Interestingly, as irony is the government’s strongest suit, provinces including the island of Negros which are considered poor are being peppered not with increased government assistance but with increased presence of government troops. What ought to be at the core of government action, is now considered the hotbed of government enemies. Truly, the growling stomach is the roar of cannons to the ears of the State.

In order to reach full circle, war hungry and war criminal, Secretary Delfin Lorenzana unilaterally abrogated the LFS-DND Accord which regulated military and police operations inside the campuses of the University of the Philippines. This means that they intend to enter the campus to conduct surveillance, arrests and apprehensions of what they deemed as the center of communist recruitment. This is a complete violation of UP’s academic freedom, and the danger is beyond the national university alone. The conduct in UP by elements of the state shall become template for operations in other academic institutions aimed at silencing progressive members of the academe from professors to students. The intent to deprive the Filipino people’s democratic rights is ever more pronounced sans delicadeza and even just the good sense to call it something else. Instead of allaying our fears in the passage of the bill, they have justified further our opposition to it, they have shown that it is not Anti-Terror Law, but it is Duterte’s Terror Law.

Our history is the story of a continuing revolution, one that did not stop in Kawit and certainly not in the streets of EDSA. The month of February in Philippine history is a reminder that removing a president, a dictator at that is not an illusion, but a possibility etched in our collective DNA as a people. We did it once, and there’s neither reason nor obstacle that we cannot do it again. The heightening fascism trumpeted by his circle of evil may be lullaby to a dictator, but for the growing number of people who wish to frustrate the tyrannical ambitions of Duterte, it is the battle cry.

The broad masses of the peasantry, workers, youth and students, media and cultural workers, the academe, healthcare workers and medical frontliners, the religious sector, the dissatisfied military, policemen and bureaucrats, and other sectors need to be aroused, organized, and mobilized in their hundreds of thousands in order to form the broadest possible united front and flood the streets with protest. The anti-fascist movement can be raised by undertaking the anti-imperialist movement while the robust anti-feudal movement deepens it.

Genuine change should not be tied to the timeline of the ruling elite. The task falls upon the people to seize the initiative and oust the madman that is Duterte. The time is ripe and the conditions are ever more favorable to frustrate the ambitions of the dictator wannabe and defeat the delusion of his circle of evil.

2022 is an illusion, however the resistance is reality.